Een willekeur aan gedichten

By juli 7, 2017Gedichten

Ekeren

 

Nooit gedacht dat ik deze woorden zou spreken

Dat met een “shake” mijn wereld zou breken

 

Je kwam in mijn leven, zoveel te zeggen

en niets gebleken

 

Woorden lagen op je tong als een wapen

schieten totdat ze mijn ziel kraakten

 

De zoveelste keer liet je me vallen

handen in mijn haren, tranen op mijn wangen

 

….

 

Denderleeuw

 

 

Wat heb ik aan de zon en de regen

Wat heb ik aan een vallend sterrendeken

deze momenten zijn voor mij niet volmaakt

omdat jij niet meer ontwaakt

 

….

 

Ik geef wat ik kreeg

maar wat ik gaf leek verkeerd

Dus ik leef mijn leven

vergeef mij mijn mistakes

 

 

I got the American Dream

That’s the only place where I want to be

I hope you know what i mean, come with me

 

You’re the only one i want by my side

My shining star, in you i see the light

When i look into your ice

my heart melts like ice

 

I want to go away with you

but you

have to want it too

 

This is the end of our rhyme

sorry, for wasting your time

 

 

Ik ben slecht met woorden

zie mij hier hangen tussen de koorden (lijnen op blad)

Nu heb ik last van verbale diarree

deze workshop was dan toch geen slecht idee

 

 

Sint Maria Antwerpen

Soumaya

 

Een stad die nachten lang wakker blijft

Een geschiedenis die zich constant herschrijft

 

Buitenwereld negeert mij want

allee ja, wie zijn wij?

Meer waard dan je bij mensen zal horen

 

Besef wat je nu zegt, niet gewoon woorden zijn

Want mijn verdriet en pijn, hoort dit echt zo te zijn?

 

Ik sprak niet voor dagen, ik kon niet janken, ik kon niet klagen

 

Ik dacht alleen aan wraak want ik heb niemand meer

Ik stak mijn handen hoog in de lucht en riep “ooh, heer’

U bent de enige die zijn rug niet keert

 

 

OLV st. Niklaas

 

 

Op het tafeltennistoernooi in Timbouctou test Turtelboom haar Turteltax terwijl ze toetert dat er taarten in het tentenkamp liggen

 

Naast het eten van sushi en satanisme is het leukste dat er bestaat

kijken naar sneeuwvlokjes die samensmelten tot een winters sneeuwspoor

of

Ik zat in mijn s’winterse schommelstoel te kijken hoe sneeuwvlokjes sensueel samensmolten tot een sneeuwspoor van witte sleutels die als snijmessen een eind maakten aan mijn favoriete seizoen.

 

 

Eerlijkheid is het begin

Eenzaamheid is het einde

Wanneer je denkt aan die enge etter

dan is het ellende dat je voelt,

de ervaring die ik elke dag meemaak

 

 

…maar morgen heb ik een afspraak in Afrika en Albanië over abstracte kunst en poëzie

waar we woorden zullen afratelen en de de aandacht zullen trekken met veel alliteraties en mensen die denken dat we apart zijn…

 

 

(naam) is aansprakelijk omdat hij (naam) de Afrikaanse anderstalige heeft aangevallen en aangeraakt om aandacht te krijgen

 

 

(naam) uit Andalusië is in Aalst, hij is analfabeet.

hij gaat er niet naar pleinen door agorafobie

dat maakt hem apart. Hij heeft een grote familie.

Zijn mama is afkomstig uit Angola, dat ligt in Afrika

Zij mama werd aangevallen in Albanië door de mafia

Het begon doordat mannen haar aanraakten.

De mannen werden aangeklaagd

 

 

In de zomer van 2016

 

Op het strand van Barcelona

Mijn 14 jarige zus met groene ogen en een staart in haar krullend haar

lag met een boek en haar oortjes op een drijvend luchtmatras

zorgeloos als een vrolijke kleuter…

Ze stond op en rende achter vlinders aan,

ving er één deed een wens, liet hem gaan

Niet dat deze ooit uit zou komen,

op het strand van Barcelona

 

 

De marktkramer mompelt tijdens het middagmaal tegen mama

dat maandagmiddag de massamigratie stroom monumentaal was

en dat de mannenmode in mesopotamië maar middelmatig was

 

 

6 december

 

De ochtend van 6 december

beneden aan de open haard

 

pakken twee kleine kinderen

cadeautjes uit met grote vaart

 

Barbiepoppen, raceauto’s, snoep en chocola

hun gelach klinkt als muziek in de oren

 

maar ze wisten niet dat Sinterklaas en zwarte piet

hier de nacht van 6 december helemaal niet waren

 

 

Op een donkere donderdagavond in december te Dendermonde

is de donkerblonde, doodsbange Delfien

aan het dansen om de duisternis te verjagen

alsof haar leven ervan afhangt

angst, eenzaamheid en onzekerheid zweven rond in haar hoofd

maar geen enkele donkere gedachte is zichtbaar in de mimiek

van de doodsbange, donkerblonde Delfien

 

 

Toen de zon langs de hemel kwam schijnen

door de bladeren van een helder woud

is haar verschijning lang, vol liefde voor leven

neerknielend om hen in nood te helpen

zoals een droom in een koude nacht

als engel, als water, als vleugels, als held

nooit in wraak en vuur

 

 

Leave a Reply