Hieronder vind je de verzamelde gedichten. Indien je jouw eigen gedicht wilt inzenden, klik dan hier

Selectie van gedichten

By | Gedichten | No Comments

Over het algemeen, vestigde de kust alle aandacht om
alles klaar te maken voor sneeuw
stoepen krijgen kegels anders blokkeren
de kinderen de weg met hun slee.

VTI LEUVEN AUTO

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Ik bel Mr. Bond voor zijn alcoholprobleem
we spreken af, ik praat met hem erover.
Hij rijdt tenslotte weg in zijn Lexus
waardoor hij mijn ticket van de loterij vergeet.
Het ticket heeft de juiste nummers:
ik ben rijk.

VTI LEUVEN AUTO

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Elke ochtend een andere ondergang.
Ik zoek je overal,
maar ik wil niet te veel doordenken.

De dokter zegt: het was
een dodelijk ongeval,
pakt gewoon nog een dafalgan.


Ik wil gewoon doof zijn,
niet luisteren naar mijn omgeving.
Jouw vertrek maakt het heel moeilijk.
Maar elke dag denken we nog steeds aan je.

OLV SINT NIKLAAS | ASKIN CELIK

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Believe

It’s hard to believe what you don’t see.
Is he there watching over me?
Feeling neglected, getting no respect.
life is hard sometimes, feel like a reject.

But I believe because I feel his presence.
That guides me in life, making me believe in my dreams.
Sometimes I walk on the street,
see lifeless people making me want to flee.
My belief gives me relief, I release all my pain
and just believe because it sets me free.

OLV SINT NIKLAAS | STEVE EVANS

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Schandelijke afgrond

Al lopend door de straten, helemaal alleen,
wil ik gewoon slapen.
Lopen over aarde, al kijkend naar de lucht,
eerst een lach, daarna een zucht.
Ik passeer vanalles hier.

Plots: een aardbeving maakt alles kapot.

OLV SINT NIKLAAS | JOANNES DUPONT (MAG GEPLAATST, MAAR ANONIEM)

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Illegaal in Efteling

de regenboog kleurt rood en regendruppels
vallen op de neus van de neushoorns.
Eekhoorns lopen door het doolhof van de
efteling op zoek naar inspiratie om eten
te proberen bemachtigen.

het eten van de bezoekers van de eftelling
wordt gestolen door de kleine, snelle,
schattige pluimstaartjes.

OLV SINT NIKLAAS | HELENA VAN LIEROP

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Planten geven een gevoel van rust
zoals in je pyjama paddenstoelen met peper eten,
of een bordje pudding met je favoriete lepel.

Niets is hetzelfde als die rust,
voor iedereen is het wel anders.

Het antwoord verschilt van naam tot naam,
sommigen vinden rust in trombones,
anderen in arenden
en nog anderen
in de geur van vers papier

OLV SINT NIKLAAS | ZEHRA ACAN (achternaam onduidelijk)

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Ik stuur u dit telegram.
Het is de dag van de terechtstelling.
De maatstaffen liggen hoog.
Wie ben ik? Een moordenaar?
De leider van een revolutie? Of een marginaal.

Ik kijk op mijn uurwerk en terug
naar het raam. Er vliegt een raaf voorbij.
Ik ben radeloos, denk aan mijn
pleegouders die ik teleurstel.


En ik blijf piekeren.


En ik denk aan de man
die weldra mijn lot zal bepalen.
Zal hij voor mij een uitzondering maken?

Of is hij uitgehongerd naar wraak?

OLV SINT NIKLAAS | MORGAN DE GROEP

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Soms heb ik ruimte nodig.
En tijd.
Tijd om te piekeren over
ideologische ideeën,
eindeloze ingevingen over revolutie,
misdaad, interesses, toekomstige tekeningen, etc.

Maar wanneer ik genoeg ruimte heb,
voel ik mij ook vaak eenzaam,
radeloos alsof ik verdwaald ben
in een ondoorzichtige mist.

Ik hoor het tikken van mijn uurwerk,
de tijd tikt voorbij.

OLV SINT NIKLAAS | MORGAN DE GROEP

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Nooit kaal

Laten we eerlijk zijn, het kwam als een klap.
Niemand kan het oplossen,
we staan hier alleen aan de andere kant van de wereld.

Koude winden blazen door mijn haren en ik voel jouw aanwezigheid.

Als kind heb je me nog gekend, maar het accident
en de kanker hebben zoveel afgenomen. Ergens heb je nog een kleine
herinnering, maar vergeet deze keer niet dat ik jou altijd bij me draag.

Misschien toch een beetje kaal.

OLV SINT NIKLAAS |NIENKE VANDEWIELE

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Mooie naam

Ik heb een eerlijke mening,
meningen zijn altijd eerlijk.

En ja, misschien ben ik wel groen.

Maar de mieren, eksters en eekhoorns zien:
het heeft iets. Het maakt me nuchter,
het groen van het gras.
Net zoals het naakte van een nacht in niemandsland.

Ik vind het wel grappig.

OLV SINT NIKLAAS | HANNE DESUTTER

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Letters liepen door de boeken, wachtend om
gelezen te worden. Onweer liep door de nacht
wachtend op buitenstaanders om hen nat
te regenen en de zonden eraf te spoelen
voor een nieuw begin. Liefde liep door de
eeuwen heen wachtend op onderdak,
een oude liefde herop te laten leven of een
naakte, nieuwe liefde te laten ontstaan.
Eindelijk, maar eindeloos en doelloos loopt
tijd verder.

OLV SINT NIKLAAS | FLEUR VAN ACHTER

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Hoog in de toren

Anders was het antwoord waarom.
Nu kan alleen de hemel het zeggen.

Haar tenen op de grond
haar huis al wat rood.
De zon schijnt op haar hele lichaam,
ze rent er snel door.

OLV SINT NIKLAAS | PAULIEN DE CLERCK

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Aangename, leuke papieren mannetjes
te vinden op de akkers van de aarde
die eerlijk zijn over hun enorme panische angst
om hier hun enige liefde te vinden
die verstuurd werd via de lichte post.

OLV SINT NIKLAAS | TINE D’HAMERS

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Het evaluerend denken

Een rode egel droomde over iemand.
Ze droeg een rok en vertelde roddels over romantische uitstapjes.
Het innige ritme van een eenstemmig gezang
die het raam in de boom indigo kleurde.

OLV SINT NIKLAAS | TINE D’HAMERS

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

De razende reus kwam op zijn tandem aangevlogen
zijn tamme team had hem net oude zak genoemd voor de ogen van de pers
Toen was hij gaan slapen met een plakker op zijn hart
en een pen in de hand.

Hij werd wakker, sloeg tegen de muur
en ging dan weer spelen voor het raam.

OLV SINT NIKLAAS | TINE VAN HAVERMAET

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

 

Dronken leerkracht

Mijn navigatie zendt mij naar dit eiland
dromend van nachtwandelingen.
Mijn armzalig koffertje ingepakt
met een lippenstift aan de kant.

Amusement is plezant met een
fles wijn in de hand.

OLV SINT NIKLAAS | AXELLE MELIS

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Niemand wil in deze doos van een gemeenschap blijven
gebonden aan de grond. Wandelen op de wolken met zeer als de
grote wolf. Met de golf van het leven mee, niet eenzaam
maar gemeenzaam. Durf deze dwang tegen te gaan,
te werken aan deze werf van een wereld. Met eigen eigenschappen,
ergens zullen ze u wel nodig hebben.

BERINGEN | ARMAGEN DENIR (MAG GEPLAATS, MAAR ANONIEM)

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

de persoonlijkheid van de meerderheid
wordt verstoord door de perfectie en regelmaat
die van ons verwacht wordt

OLV EKEREN | IRIS VERHOEVEN

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Droomalfabet

Het droombeeld van de samenleving
bestaat uit duikende daden
die elegant afrollen, samenvloeien
en samen een eenvoudig geheel vormen.

Lopen op de leerweg op zoek naar lof
ledematen leven tijdens het lenteweer
lichamelijk laten vervolgd door lachen
met het liefelijke lawaai

OLV EKEREN | IRIS VERHOEVEN

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Une région oubliée

Derrière ce mur mystérieux, se cachait un magnifique
monde avec la mer où tout le
monde mangeait à sa fin. C’était mignon de voir
une madame donner à manger à un inconnu.
C’était agréable de voir un monde sans problème
un monde où tout va bien, mais surtout on ait pas peur
d’être le lendemain
Ce monde dont tout le monde aspire, est possible
à créer, mais pas sans votre aidée achorhée

OLV EKEREN | MANON PAUCOT

Mijn Frans is te slecht om daar een woord van te maken, maar de rest klinkt wel netjes dacht ik.
Foto:  

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Een uur wacht ik. Eenmans, internet mijn enige vriend.
Ik leef in een utopie, soms van maand tot maand. De wil leidt een
luid bestaan. Onder de maan in diens eeuwige lichtstralen is
de inscriptie in mijn hart gemaakt. Neem de eer maar op jou,
irritant wijf.

OLV EKEREN | LIN ROBBERECHTS 5LaWi

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Zoals glasscherven door mijn geraamte scheuren, gloeit
de gele goeroe. Gemis graveert mijn gedachten.
Wat een gedoe. Gelukkig ben ik gezond.

OLV EKEREN | LIN ROBBERECHTS 5LaWi

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

De rode haren van Pipi Langkous
wapperden roekeloos door de modder.
Als een alcoholistische meeuw zweefde
ze radeloos langs de aarde.
Al rokend was ze rumoerig onderweg naar haar
ambitieuze
acupunctuurafspraak.
“Miaauw”, riep ze ter hoogte van Polen.

OLV EKEREN | GEEN NAAM

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

rood, de kleur die de aanslagen aan de aarde geven.
het laat je wegrennen door de moorden die monsters doen.
Een simpel pak laat mensen in de actualiteit komen.
het pleidooi is altijd erger in de realiteit

OLV EKEREN | LAURA VERBERCKT

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Este año, vine a Antwerpen de intercambio,
me a gustado mucho.
Tengo un perro y un pajaro en mi nueva familia.
Me compre una rugzak y rompi una raam.
Me acuerdo mucho de mi mama y papa,
y-los aprendi a amor.

OLV EKEREN | JORGE LUIS ALCALAHOPE

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

De Amerikaanse President, een trotse hoop testosteron
maakt het podium de zijne met zijn uber
rampzalige, racistische, tiranische ideeën
te vergelijken met repelsteeltje die zijn volgende
roof meedogenloos plant.

OLV EKEREN | FATIMA SAPALO

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

alleen op een eiland verbannen, bang.
De tijd gaat traag. Het einde nabij.
Bang, achtervolgd door de dood maar
waarom loop ik ervan? Mijn laatste dagen
niets, nutteloos. Mijn enige
houvast is de illustratie van Damiaan die de
anderen niet anders beschouwt,
de eenzame niet alleen laat. Help, de dood
dompert doelloos op de oppervlakte van mijn
hoop.

Geen toekomst, maar wel lopende beelden over
later was ik maar een leeghoofd. Was mijn
hoofd nu maar leeg. Ik wil het
leven voelen maar op het moment
haalt de lelijke, lege, lompe realiteit
mij in. Waar is het licht in de donkere
tunnel die ik verdien. Waarom haalt
de dood mij in.

OLV EKEREN | FATIMA SAPALO

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

 

INTERESSANTE NAMEN

OLV SINT NIKLAAS:

RANIA KHELIFI OLV SINT NIKLAAS

STEVE EVANS CONTACTEREN

SISKA LAUREYS OLV SINT NIKLAAS

MORGAN DE GROEP: WEDSTRIJD

MEREL VAN RAEMDONCK OLV SINT NIKLAAS

DELPHINE TIMMERMANS

NIENKE VANDEWIELE WEDSTRIJD

FLEUR VAN ACHTER: WEDSTRIJD

JANA PEETERS

THOMAS ROELS: WEDSTRIJD

AYOUB EL MAMOUNY: WEDSTRIJD

SANAE EL BOUJEDAINI: WEDSTRIJD

BERINGEN

MICHAEL COTINKAYA: WEDSTRIJD

 

Gedichten Capital Slam Bree

By | Gedichten | No Comments

5hwa

De ekster en de egel

Het is belangrijk rechtvaardig te zijn.
Dit is een hevige strijd en ik hoop dat het een eerlijke wordt.
Eventueel kunnen er regels worden overtreden,
kan ik getoverd worden, dan zullen we moeten redeneren.
Zullen we als één eenzame en trieste clown door de regen
lopen of zullen we uit deze test komen als
helden?

LIESELOTTE WEYTJENS

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Het was tijd, onze leerkracht riep ons samen
met een serene stem: “wij gingen toveren”.
Niemand vond het eigenaardig dat we
allemaal een neppe tamboerijn kregen,
gemaakt van papier en een nietjesmachine.

We moesten allemaal erkennen dat
de leerkracht zelf de ster van de avond
was.

Het effect van onze fantasie maakte
haar overwinning een eervolle overwinning
die ze eventueel nog lang zou onthouden.

LIESELOTTE WEYTJENS

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Onhandige mensen

emotie, een evenwicht zoeken tussen eenzaam
zijn en eerlijkheid. Het is niet eenvoudig met
de ingewikkelde oorlogen deze tijd
teleurgesteld in de mensheid, het is een teken van
medelijden met de slachtoffers,
mijn ogen vol verdriet.

LIEKE BERBEN

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Allemaal naamloos

Aanslagen: aanval, dood, gek. Het leven is lastig, een
avontuur. De mens, wie is de mens, een geest, misschien zijn we toch apen.
Wie zijn zij die het leven soms levenloos maken,
zij die aarde aanvallen en
dat voor hun eigen belangen.

FEMKE BERBEN

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Apen

Ik had altijd ogen en oren naar jou.
Jij leerde mij wat mogen en moeten is.
Samen appels en aardbeien plukken in de hof, fietsen rond
het huis van het oosten naar het westen en mij helpen
afstappen van het zitje achterop. Samen maakte wij altijd
cupcakes en jij nog een petitbeurretaart voor mijn verjaardag.
Dit was allemaal mooi om mee te maken, maar
ooit kwam er een einde aan. De meeste dingen
kunnen we niet meer doen, maar de herinneringen
kunnen we nog altijd k-oester-en.

ELFJE BRAEKEN

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Tekortheid scheuren

ik was zo alleen en anders, niet aantrekkelijk en niet
aanvaard door de slangen in mijn school. het was 9 uur,
nooit was ik zo gierig. ik, Georgetta, had nooit genoeg.
nee, ik voelde me niet aangenaam, niemand was
hier bij me, gemeen persoon.
dit was een teken, ik schreeuw het uit:
iets houdt me tegen om gelukkig te zijn.

GEORGETTA OMELYUSIK

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

5WWA

Angst voor het podium
Toneel spelen, theater.
Kunst maken zoals Rembrandt
of Hamlet kan er ook wat van
mooie harmonie
langzaam eindigen zoals in de muziek
Rallentando,
heerlijk vind ik het.
Voor mensen staan op een podium
alleen die angst.

LORE WESENBEEK

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Walvis

Voor de spiegel, klaar voor school,
het spelen is gedaan.
ik wil lachen in het leven, liefde voelen
en geen verdriet. net zoals een veer
op het water drijven langs de wegen.
niet werken. de inkt op dit blad is voor
altijd. als een verloren anker.

LORE WESENBEEK

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Welkom in het wilde Westen

Daar waar speciale salamandersoep wordt gemaakt
met inktvis en amandelen. De plaats waar ankers lijken
op landmijnen, en apen vis eten met een lepel.

De plaats waar voer een voorvoegsel is,
en een list vaak in de introductie wordt gebruikt

RUBEN

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Geluk is geld, maar ook gelijkheid
geluk is grapjes of het gras dat groen is.
Het is krijgen, maar ook geven.
Eerlijk zijn, eten, ergens gaan waar je nooit
bent geweest of waar je juist vaak komt.
Samen of alleen lachen of lopen.
Het geluk ervaren kan door iets kleins,
maar is zo groot.

KIRSTEN (anoniem)

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Het was midden in de winter
en wij wandelden samen. We voelden
ons alleen op de aarde, alsof alles rondom
ons verdween, en jij wou me iets vertellen,
maar je aarzelde. “We zijn al zo lang samen
dat de liefde tussen ons nooit meer zou kunnen verdwijnen”,
startte je. En ik lachte lief. We zagen de vogels
vliegen in de lucht en je zei me dat je
met mijn vader had gesproken.

KIRSTEN (anoniem)

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

 

Anaïs Van Brabant 5SP

By | Gedichten | No Comments

Ik hoop dat mijn toekomst me toekomt
want al dat gedoe maakt me moe

De leraren zagen en klagen, ik ben ze beu
al die lange dagen,
maar heb geen keus

Ik heb soms zoveel haat voor die school,
zo accuraat

Ik kom thuis, ik zie al die taken
maar zal ik er wel geraken?

Mijn concentratie en aandacht zijn sterk,
maar soms dwalen ze af van al dat huiswerk.

Sarah Daems 5SP

By | Gedichten | No Comments

Vriendschap,

dan denk ik niet alleen vrienden
maar ook aan binden.

Een band om vertrouwen op te bouwen.

Gelukkig zijn kan fijn zijn,
maar ook heel genânt.

Ruzies kunnen lijden tot discussies,
later in de toekomst komt er een opkomst
van witte ruis

geen communicatie vind ik niet juist.

Maar later,
kom ik de liefde van mijn leven tegen,
en hoop ik op een beter leven.

Fabio 5SP

By | Gedichten | No Comments

Metal klinkt duivels voor de mensen die het niet luisteren,
maar voor mij klinkt het hemels
want het is rustgevend

Soms is het emotioneel
want ze praten over hun verleden

de reden dat ze wenen
is omdat het hen zit op te vreten

Maar toch geeft het me inspiratie,
het is zo nice

Allez zie,
laat me leven,
alstublieft.

Robin Verhaegen 5SP

By | Gedichten | No Comments

De toekomst is zwart, kijk maar eens naar die Trump.
Een zieke ket, bij zijn einde luidt een intro van een trompet.

Iedereen met het verstand heel groot, wilt hem dood.
Al die vrouwenhaat, maat, et is ne zeveraar.

’t Is nen tweede Hitler,
alleen een beetje milder,
’t is net nog gene killer.

Obama had Amerika in zijn hand,
maar karma pakt die oranje smurf nog wel bij zijn slurf.

De wereld vergaat,
maar voor hem kan dat geen kwaad?

Voor hem is het milieu zever,
net zoals een kever,
klein en niet dreigend,
net zoals die muur?

Man, ge bezorgt me een stresskuur.

Amerika groot?
Niet groter dan mijn pink met Trump.

Ja, ik ben Robin en ik ben van Roosbeek en die Trump bezorgt me reuma.
Met zijn toupet en een emmer zever, dit is mijn mening: krijg de tering!

Een willekeur aan gedichten

By | Gedichten | No Comments

Ekeren

 

Nooit gedacht dat ik deze woorden zou spreken

Dat met een “shake” mijn wereld zou breken

 

Je kwam in mijn leven, zoveel te zeggen

en niets gebleken

 

Woorden lagen op je tong als een wapen

schieten totdat ze mijn ziel kraakten

 

De zoveelste keer liet je me vallen

handen in mijn haren, tranen op mijn wangen

 

….

 

Denderleeuw

 

 

Wat heb ik aan de zon en de regen

Wat heb ik aan een vallend sterrendeken

deze momenten zijn voor mij niet volmaakt

omdat jij niet meer ontwaakt

 

….

 

Ik geef wat ik kreeg

maar wat ik gaf leek verkeerd

Dus ik leef mijn leven

vergeef mij mijn mistakes

 

 

I got the American Dream

That’s the only place where I want to be

I hope you know what i mean, come with me

 

You’re the only one i want by my side

My shining star, in you i see the light

When i look into your ice

my heart melts like ice

 

I want to go away with you

but you

have to want it too

 

This is the end of our rhyme

sorry, for wasting your time

 

 

Ik ben slecht met woorden

zie mij hier hangen tussen de koorden (lijnen op blad)

Nu heb ik last van verbale diarree

deze workshop was dan toch geen slecht idee

 

 

Sint Maria Antwerpen

Soumaya

 

Een stad die nachten lang wakker blijft

Een geschiedenis die zich constant herschrijft

 

Buitenwereld negeert mij want

allee ja, wie zijn wij?

Meer waard dan je bij mensen zal horen

 

Besef wat je nu zegt, niet gewoon woorden zijn

Want mijn verdriet en pijn, hoort dit echt zo te zijn?

 

Ik sprak niet voor dagen, ik kon niet janken, ik kon niet klagen

 

Ik dacht alleen aan wraak want ik heb niemand meer

Ik stak mijn handen hoog in de lucht en riep “ooh, heer’

U bent de enige die zijn rug niet keert

 

 

OLV st. Niklaas

 

 

Op het tafeltennistoernooi in Timbouctou test Turtelboom haar Turteltax terwijl ze toetert dat er taarten in het tentenkamp liggen

 

Naast het eten van sushi en satanisme is het leukste dat er bestaat

kijken naar sneeuwvlokjes die samensmelten tot een winters sneeuwspoor

of

Ik zat in mijn s’winterse schommelstoel te kijken hoe sneeuwvlokjes sensueel samensmolten tot een sneeuwspoor van witte sleutels die als snijmessen een eind maakten aan mijn favoriete seizoen.

 

 

Eerlijkheid is het begin

Eenzaamheid is het einde

Wanneer je denkt aan die enge etter

dan is het ellende dat je voelt,

de ervaring die ik elke dag meemaak

 

 

…maar morgen heb ik een afspraak in Afrika en Albanië over abstracte kunst en poëzie

waar we woorden zullen afratelen en de de aandacht zullen trekken met veel alliteraties en mensen die denken dat we apart zijn…

 

 

(naam) is aansprakelijk omdat hij (naam) de Afrikaanse anderstalige heeft aangevallen en aangeraakt om aandacht te krijgen

 

 

(naam) uit Andalusië is in Aalst, hij is analfabeet.

hij gaat er niet naar pleinen door agorafobie

dat maakt hem apart. Hij heeft een grote familie.

Zijn mama is afkomstig uit Angola, dat ligt in Afrika

Zij mama werd aangevallen in Albanië door de mafia

Het begon doordat mannen haar aanraakten.

De mannen werden aangeklaagd

 

 

In de zomer van 2016

 

Op het strand van Barcelona

Mijn 14 jarige zus met groene ogen en een staart in haar krullend haar

lag met een boek en haar oortjes op een drijvend luchtmatras

zorgeloos als een vrolijke kleuter…

Ze stond op en rende achter vlinders aan,

ving er één deed een wens, liet hem gaan

Niet dat deze ooit uit zou komen,

op het strand van Barcelona

 

 

De marktkramer mompelt tijdens het middagmaal tegen mama

dat maandagmiddag de massamigratie stroom monumentaal was

en dat de mannenmode in mesopotamië maar middelmatig was

 

 

6 december

 

De ochtend van 6 december

beneden aan de open haard

 

pakken twee kleine kinderen

cadeautjes uit met grote vaart

 

Barbiepoppen, raceauto’s, snoep en chocola

hun gelach klinkt als muziek in de oren

 

maar ze wisten niet dat Sinterklaas en zwarte piet

hier de nacht van 6 december helemaal niet waren

 

 

Op een donkere donderdagavond in december te Dendermonde

is de donkerblonde, doodsbange Delfien

aan het dansen om de duisternis te verjagen

alsof haar leven ervan afhangt

angst, eenzaamheid en onzekerheid zweven rond in haar hoofd

maar geen enkele donkere gedachte is zichtbaar in de mimiek

van de doodsbange, donkerblonde Delfien

 

 

Toen de zon langs de hemel kwam schijnen

door de bladeren van een helder woud

is haar verschijning lang, vol liefde voor leven

neerknielend om hen in nood te helpen

zoals een droom in een koude nacht

als engel, als water, als vleugels, als held

nooit in wraak en vuur

 

 

Isa Heymb 5GW

By | Gedichten | No Comments

Waarom zijn mensen zo harteloos?
Al dat dierenleed, da maakt me boos

Alle dieren hebben even goed gevoelens als ons
dus stop met de productie van hun dons

Beesten mishandelen,
voelt dat dan echt zo goed?

Hier moet iets aan gedaan worden
en met spoed!

Protesten, opstanden, misschien helpt het dan
Al die slechte mensen horen zélf in de pan.

Loralie Derwa 5GW

By | Gedichten | No Comments

Ik was o zo klein, toen mama zei
’t leven is niet zo fijn

Later las ik kranten vol ruzies langs alle kanten

Alles kapot maken, is dat het motto?

Oh no, lachen met positieve mensen
die net iets beters wensen

Zo besefte ik: ’t gaat om de kleine dingen
zoals zingen, en door ronde ringen springen

“Kijken naar het nieuws, da’s niks voor mij”
Dat is wat mijn klein broertje zei

“Ach”, antwoorde ik, “Dat is niet erg, laat ze maar open.”

Zullen wij gaan lopen naar jouw
betere dromen?

Arne Crama 5GW

By | Gedichten | No Comments

Tegenwoordig zijn onze landen rampen

Mensen willen geld maar ze krijgen valse helden

Tegenwoordig flikkeren onze kinderen al aan de hemel

Omdat ze zochten tussen het evenwicht
van het goede en het kwade

Rellen ontstonden, racisme is de baas

Waar zijn onze mensenrechten die een evenwicht vormen
tussen een baas en een slaaf?

Tijd en geduld,
dat is het enigste wat ons nog geldt.